8 weken geleden kon ik slechts 5 minuten staan. Daarna deed alles in mijn lijf pijn, vooral mijn bekken en onderrug. Ik ben herstellende van zware bekkeninstabiliteit. Een jaar geleden lag ik nog letterlijk in bed en kon ik niet eens zitten, laat staan staan.

Op een zonnige avond hadden mijn man en ik een gesprek over het concert van Phil Collins in het Goffertpark. Hij had in oktober kaarten gekocht met het idee dat ik tegen die tijd allang herstelt zou zijn. “Hoe zie je dat concert precies voor je? Alsof ik 3 uur kan staan of op de grond kan zitten? Dat kan ik echt niet! Verkoop mijn kaartje maar en ga maar met iemand anders.” “Nee, ik wil samen met jou! We verzinnen er wel iets op. Desnoods huren we een rolstoel, komt goed.” Ik had er geen vertrouwen in, sterker nog ik zag er als een berg tegenop.

Plan de campagne

Een dag later kwam ik beneden met een plan. In mijn blogbericht (op mijn eigen website) van 8 weken geleden zie je hoe mijn plan eruit zag. Ik had nog 8 weken en zou zorgen dat ik van het concert zou genieten! Zonder dat ik gehinderd zou worden door de pijn in mijn lijf. Ik was al 2x per week aan het sporten met een fysiotherapeut van Pro Corpus. Een onderdeel van mijn chronische pijn revalidatietraject. Ik heb direct een afspraak met Mark gemaakt en hij heeft een hele rits oefeningen bedacht waarmee ik mijn sta belasting kon trainen.

Trainen vanuit chronische pijn revalidatie

De oefeningen zien er heel stoer uit. Ik sta in een krijgers pose met twee van die beugels in mijn hand aan een groot fitnessapparaat. Eerst 3×10 keer duwen, dan 3×10 keer naar me toe trekken en dan 6×10 keer met een draaibeweging, 3x per kant. Verder heb ik oefeningen gekregen waarmee ik mijn balans en core stabiliteit train. Die balansoefeningen zijn pittiger dan dat ze eruit zien. Een mede sporter met schouderklachten vond mijn oefeningen er simpel uitzien. “Probeer maar”, zei ik tegen haar. Binnen 3 seconde viel ze van de Bosu bal af, we hebben er samen hard om gelachen. Een ander advies dat Mark me gaf, was werken aan het zit/sta bureau en om tussendoor actief te staan. Hij heeft me laten zien hoe ik actief moet staan. En hoe ik altijd stond, ai best scheef. Elke training bestaat verder uit 30 cardiotrainig door te fietsen, roeien of op de crosstrainer te staan. En ik ben thuis gaan oefenen met actief staat en op de grond zitten.

Vorige week had ik een gesprek met Hans, éen van de specialisten in de chronische pijn revalidatie bij Pro Corpus en hij zei: “Marleen deze hoeveelheid liggen heb je al lang niet meer nodig. Dat is een overtuiging geworden. Hoe kan je dit ombuigen?” Uh goede reminder! Ik heb het mantra “Mijn lijf is sterk genoeg om te staan” als nieuw mantra mee genomen en herhaal dit elke dag.

Eindelijk is het zover!

Ik merkte dat ik elke week vooruit ging. Dat ik langer kon staan of op de grond kon zitten en dat ik minder pijn heb. Yes!

Vanavond is het zover. De afgelopen 8 weken heb ik veel Phil Collins geluisterd en ondertussen weet ik wat ik het mooiste nummer vind. ‘Against all odds. Take a look at me now’.

Voor de zekerheid heb ik een rolstoel gehuurd, al is het maar dat me dat 2x 30 minuten van en naar de auto lopen scheelt. Of ik hem echt nodig zal hebben, weet ik niet. Ik voel me sterk, ik heb er onwijs veel zin in. En ik ben trots op mezelf wat ik in 8 weken heb bereikt.

Zo fijn om goed begeleid te worden!Dank je wel mensen van de chronische pijn revalidatie en fysiotherapeuten bij Pro Corpus.

Groet, Marleen